ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Στους δρόμους της φωτιάς
χάσαμε μια νύχτα τα φτερά μας
και έκπτωτους αγγέλους μάς ονόμασαν
ενός χαμένου παραδείσου,
και ήταν ο έρωτας
τα αναμμένα κάρβουνα
στη χόβολη της νύχτας
όταν στα αδιάβατα μονοπάτια του ύπνου
μαύρα ρόδα άνθισαν
τα πιο σκοτεινά από τα όνειρά μας
αυτά που δεν τόλμησαν ποτέ
να ψελλίσουν τα διψασμένα χείλη.


Εσύ ο Αδάμ κι εγώ η Εύα
και μια κόκκινη αμαρτία
κόκκινη σαν το μήλο
κόκκινη σαν το αίμα
κόκκινη σαν τη λάβα των ηφαιστείων
όταν ορμητικά χύνεται στα φαράγγια,
στην πιο φωτεινή πλευρά της σελήνης,
και ο έρωτας ηδονικά να λικνίζεται
στο ρυθμό μικρής μπαλαρίνας
στο κέντρο ενός αόρατου κύκλου
που περιφρουρεί τα πιο πρωτόγονα
από τα ανθρώπινα ένστικτά μας
στο σκοτάδι της αξημέρωτης νύχτας.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου
ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ
εκδόσεις Γαβριηλίδη

ΑΦΙΛΟΞΕΝΗ ΠΟΛΗ


Άγρια και αφιλόξενη αυτή η πόλη
και κάθε νύχτα ένα κόκκινο φεγγάρι
τον έρωτα μου ξεπουλά
το χάραμα πριν έρθει.
Σε σοκάκια σκοτεινά και άδεια
μυστικά πουλούν
και αγοράζουν τα νιάτα μου,
και είναι πάντοτε πέντε
τα διεφθαρμένα δάχτυλα
που στιν ίσκιο των άστρων
χωρίς λύπηση καμιά
τη μοίρα μου υπογράφουν.


Σε βρήκα, Χριστέ μου,
σε κάδους σκουπιδιών να ψάχνεις,
για να χορτάσεις τα πεινασμένα σου νιάτα
σε δρόμους με σπασμένους φανοστάτες.
Στους τοίχους βρόμικων σπιτιών
διακρίνω τον ίσκιο από τα όνειρά σου
και στα πεζοδρόμια της μνήμης
μια σβησμένη ηχώ μού ξαναφέρνει πίσω
τα τελευταία κουρασμένα βήματά σου.
Μα αντί για καρφιά στα χέρια
είχες μια αυτοσχέδια βόμβα.
Ένα μπαμ και γλύτωσες ,καρδιά μου.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου
ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ
εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

( Ο πίνακας είναι της ζωγράφου Μαρίας καζάζη )

ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Σ'αγαπώ

με τη δίψα της φωτιάς

που σάρωσε τα πάντα

στα δάση της ψυχής μου

τις νύχτες με τα πυρπολημένα φεγγάρια

όταν άναψανοι φωτιές

στις γειτονιές των άστρων .

Σ'αγαπώ

με την τρέλα της καταιγίδας

που ταρακούνησε τα κλαδιά

στα δέντρα της φαντασίας μου

όταν πορευόταν ο έρωτας μυστικά

μουσική στα πλήκτρα της ψυχής μου.

Σ' αγαπώ

με την ορμή που το φως σκορπά

διάφανες βεντάλιες

στα αγεωγράφητα τοπία του κορμιού σου

όταν ανοίγει πανιά η αστροφεγγιά

στο παρθενικό ταξίδι των χεριών μου.

Σ'αγαπώ

με το απέραντο μιας νύχτας

όταν ωριμάζει ο λωτός του πόθου

στην αγκάλη μυστικών κήπων

και ανοίγουν τα φτερά αγγέλων

στα σοκάκια του ονείρου.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ

Εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ

Άσπρο και μαύρο

τόσο όμοια μεταξύ τους

και ας μην την βλέπεις

την αχνή γραμμή ανάμεσά τους

με τα μάτια της λογικής,

παρά μονάχα με το τρίτο σου μάτι

που σαν ρόδο ανοίγει στους κήπους της καρδιάς .

Εσύ ο άγγελος και εγώ ο δαίμονας σου

τόσο όμοιοι κατά βάθος

και ας μην το έμαθες ποτέ σου.

Δεν φταίς εσύ μα ούτε και εγώ

που σου κράτησαν εφτασφράγιστο μυστικό

πως ο πρώτος των αγγέλων

πάντα χάνει τα φτερά του,

γιατί σαν άβγαλτο παιδί

βιάζεται να ενδώσει στα πάθη

των κολασμένων αυτής της γης.

Ακόμα και αν η νύχτα ανάβει

τον έρωτα μικρής άγιας πόρνης,

και σταλάζουν μοναξιά

οι νότες του τραγουδιού μου

φύγε μακριά , και ας κρατώ

κλειδιά στα χέρια τα μυστικά

που μας κάνουν τόσο όμοιους.

Βάσω Μπρατάκη

Αφιερωμένο στην Ευαγγελία

για το ποίημα της

"Ξερά φύλλα "

Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Δυο λυγερόκορμα κυπαρίσσια

σαν τα δάχτυλα γέρου πιανίστα

σκόρπισαν άκαρδα τις νότες

που έγραψαν τη σονάτα του θανάτου,

και ήταν μεσάνυχτα

όταν κοράκια στα μαύρα φτερά τους

μου έφεραν τη θλίψη,

και ήταν η ζωή που αιμορραγούσε

όταν μικρή παιδούλα θυσιαζόταν

για ένα ταξίδι στο άγνωστο.

Κι εγώ με αγωνία θα ψάχνω πάντα

στο κρύσταλο της σιωπής

τα αποτυπώματα της φωνής σου

όταν μου έλεγες το τελευταίο αντίο

κι ας μην το έμαθες ποτέ σου

πως εκείνη τη σημαδεμένη νύχτα

με ένα εγκατελειμμένο τζουκ μποξ,

σε δωμάτια ερειπωμένα και άδεια,

θα χόρευε ταγκό ο θάνατος.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ

από τις εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΕΝΟΣ ΜΠΛΟΥΖ

Για σένα θα βρω τις πιο όμορφες λέξεις

Άγγελε μου,άγγελε της νύχτας,

και τον έρωτα μου για σένα θα ντύσω

όταν στα σκαλοπάτια ενός μπλουζ

θα σέρνεται η ψυχή μου.

Κι ας ήρθαν μαύρα πουλιά

που έφεραν στο ράμφος

του πανικού τη μοναξιά.

Κι ας έκλεισαν τα παραθυρόφυλλα

τη νύχτα απέξω

κι ας έγιναν οι ώρες μου σκοτεινά κελιά,

εγώ πάντα έξω από την πόρτα του ονείρου

θα σου αφήνω τα κλειδιά .

Για σένα θα γράψω τα πιο όμορφα μπλουζ.

'Αγγελέ μου, άγγελε της νύχτας,

κι ας είναι άδειο βιβλίο οι νύχτες σου,

εγώ με τις νότες μου θα ημερέψω τη σιωπή τους

και το αγρίμι του έρωτα θα ξυπνήσω

κάτω από την ομπρέλα της μουσικής μου

και με αγωνία θα ψάχνω στο μαύρο των ματιών σου

τα σημάδια του έρωτα.

Και πριν το ξημέρωμα μας βρει

εγώ θα είμαι πάντα αυτή που θα τρέχει

ερωτευμένη παιδούλα ξυπόλητη

στις αυλές του ουρανού τα άστρα να σου φέρω

για να φωτίσω αγάπη μου τα όνειρα σου.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ

εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ

ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

Μοναχικός ταξιδευτής

στις πεδιάδες του ονείρου

στο φως του φεγγαριού

είδα να τρέχουν άσπρα άλογα.

Στο χλιμίντρισμά τους

ένιωσα την κραυγή της σιωπής

και στην πυρωμένη ανάσα τους

το πύρωμα της στιγμής

όταν ο έρωτας ανασταίνεται

και οι ψυχές στροβιλίζονται

στη δίνη των άστρων.

Μοναχικός ταξιδευτής

στους δρόμους της φωτιάς

σε σοκάκια σκοτεινά και άδεια

όταν η ζωή κυλούσε καλπάζοντας

σε ποργυρά ποτάμια

τα πιο παράλογα παιχνίδια είδα

να παίζονται του έρωτα

και υποσχέσεις να δίνονται

κάτω από σπασμένες λάμπες

για αγάπες που δε γνώριζαν

από πρέπει και λογική .

Μοναχικός ταξιδευτής

στις λεωφόρους της καρδιάς

μικρό πληγωμένο πουλί

στον ίσκιο της μουσικής

δεν έπαψα ποτέ να ψάχνω

τις συντεταγμένες ενός ονείρου

όταν στις γειτονιές του φεγγαριού

αγόρια και κορίτσια

έτρεχαν χαράζοντας τσέρκια φωτιάς

στο κορμί μάγισσας νύχτας

αγουρωποί ίσως καρποί

στα περιβόλια του έρωτα .

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ

εκδόσεις Γαβριηλίδης.

LONELY TRAVELLER

I,the lonely traveller,

Saw white horses cantering

On the dream valleys,

On moolinght.

In their neigh,

I sensed the cry of silence

And in their flaming breath,

Moment's lighting up,

When love resurrects

And the souls swirl,

Within the star's whirlpool.

I, the lonely traveller,

Witnessed the most bizarre

Games of love being played

On the streets of fire,

In dark and empty alleys,

When life flowed galloping,

In scarlet rivers,

And promises being given

Under shuttered lamps,

Promises of loves

Ignorant of proper and reasonable.

I, the lonely traveller,

Never ceased to search

The coordinates of a dream

On highways of the heart,

Wounded litlle bird,

In the shadow of music,

When in Moon's neighbourhoods

Boys and girls

Ran hacking fire hoops

On the body of witch night,

Unripe ,perhaps, fruits,

In the gardens of love.

Vaso Brataki

Η ποιητική απόδοση στα αγγλικά

έγινε από την Χάρις Παρασκευοπούλου

Translated by Haris Paraskevopoulou

ΕΡΩΤΙΚΟ

Στη σιωπή των αιώνων

σε μήτρα μυστική

τα λόγια που δε γεννήθηκαν ακόμα

και η μοίρα των ανθρώπων

διαβήτης που κύκλους ολοένα χαράζει

με κέντρο πάντα τη μήτρα μιας γυναίκας

κάτω από τη σύναξη των πουλιών

όταν συλλάβιζαν στην καμπύλη του πετάγματος

τη μουσική μιας νότας

χαράζοντας κρυφά τατουάζ

στο διάφανο κορμί

μικρού αλήτη ανέμου .

Στις αυλές του φεγγαριού

σε λευκά σεντόνια άπλωσαν

τα όνειρα των κύκνων

όταν ροδομάγουλες παρθένες

σκορπούσαν στη στράτα των μαλλιών τους

την ευωδιά των κρίνων

μην και πλανέψουν

τον μικρό θεό του έρωτα

που μονοσάνδαλος έτρεχε

στις κάμαρες του ονείρου.

Σε πορφυρά ποτάμια έπεσαν

με το βάρος μιας πέτρας

τα λόγια των αγαπημένων,

πυξίδα στα ταξίδια του έρωτα,

πουλιά που ξέφυγαν λαχανιάζοντας

από τα χείλη μιας νύχτας

όταν μυστικά οι εραστές πρόσφεραν

σπονδές στους βωμούς του έρωτα,

κορμί που έψαχνε άλλο κορμί

παράφορα να αγαπήσει .

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΑΧΟΣ

που κυκλοφόρησε από τις

εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Στα δίχτυα της σιωπής

ασημένια ψάρια που σπαρταρούσαν

οι χτύποι της καρδιάς μας

όταν ο μικρός Αύγουστος

ανέβαινε θριαμβευτικά

στα πέτρινα σκαλοπάτια του καλοκαιριού

σαν άλλος Ίκαρος που δεν γνώριζε

πως το πύρωμα μιας στιγμής

μπορεί να λιώσει τα πάντα,

ακόμα και αυτά τα κέρινα φτερά μας.

Και στη χούφτα του δειλινού,

τρέλα και λογική,

σ' ένα κουβάρι μπερδεμένα

όταν σμιλεύαμε σιωπηλά

τις λέξεις που γεννά ο έρωτας

εκεί που συναντήθηκαν

μυστικά οι σιωπές μας,

όταν το κόκκινο άνοιγε θριαμβευτικά

την αυλαία στους θιασώτες του ονείρου

που υπόσχονταν για μια ακόμα φορά

να αναστήσουν στην αυλή των θαυμάτων

τα λόγια της αγάπης που κλείσαμε κρυφά

στις κάμαρες του ονείρου,

μην και γίνουν λεία στα χέρια

άπληστων τυμβωρύχων.

Βάσω Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή μου

" ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ "

που κυκλοφορεί από τις

εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

AUGUST

In nets of silence

Our heartbeats writhe

Like silver fish

When little August

Climbed triumphantly

Summer's stone stairs

Like an Ikarus,

Unaware of the melting power

Of a moment's lighting

That can waste everything away

Even our wings of wax

Madness and sanity

Tangled in a skein

Left in sunset's palm

When we were silently carving

Words born by love

Where our silences

Secretly met

When red dropped

In a triumph

the curtain

To the devotees of the dream

Those that promised

Once more

To rise

In the courtyard of miracles

The words of love,

That we hid in secret

In the chambers of dream

To protect them

From becoming the prey

Of the voracious thieves'

unholy hands....

Vaso Brataki

Η ποιητική απόδοση στα Αγγλικά

έγινε από την Χάρις Παρασκευοπούλου

Translated by Xaris Paraskevopoulou

vaso brataki - nixta inioxos