Αγαπημένη μου Βάσω, Πίστεψέ με... Είναι από τις λίγες φορές, που αποφεύγω την χρήση κάποιων επιθέτων, όπως εκπληκτικό, εξαιρετικό, θαυμάσιο, υπέροχο, για να χαρακτηρίσω ένα ποίημα που μ' έχει ενθουσιάσει... Για την "Μούσα" σου, ένα μονάχα έχω να πω, πως ανακάλεσε στη μνήμη μου τα αριστουργηματικά ποιήματα της Σαπφούς... Τίποτε άλλο! Σ' ευχαριστώ μέσ' από την ψυχή μου.
Αγαπημένη μου Γιόλα όταν όλα αυτά που διαβάζω είναι γραμμένα από μια καθηγήτρια Πανεπιστημίου που διδάσκει ποίηση σε αυτούς που θα την διδάξουν στις επόμενες γενιές νομίζω ότι δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω την συγκίνηση που μου προκαλούν... παρά μονάχα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου !!! Σε ευχαριστώ για όλο αυτό το διάστημα που είσαι στο πλευρό μου ...η εκτίμηση και η αγάπη σου [όχι μόνο προς την ποίηση μου αλλά και προς το άτομο μου ] μου δίνουν φίλη μου την δύναμη να συνεχίσω...να ΄σαι καλά !!!!
Αγαπημένη μου φίλη, Πράγματι είμαι και θα είμαι πάντα στο πλευρό σου... Και σου επαναλαμβάνω, με κάθε ειλικρίνεια, την άποψή μου πως ήδη έχεις προσφέρει πάρα πολλά στον χώρο της Ποίησης, καθώς και την βεβαιότητά μου ότι στο μέλλον το Έργο σου θα είναι γνωστό στο ευρύτερο κοινό και θα έχει πλήρως καταξιωθεί... Με αγάπη. Γιόλα Α. - Π.
μου είναι αδύνατον να περιγράψω αυτά που νιώθω αυτή την στιγμή που διαβάζω όλα αυτά που μου γράφεις ...το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο ... Εύχομαι να μην σε απογοητεύσω ποτέ αν όχι σαν ποιήτρια τουλάχιστον σαν άνθρωπος... να 'σαι καλά!!!!
Ξυπόλητη περπάτησα στα δειλινά ...νικημένη και για όνειρα κελιά άδεια και στοιχειωμένα είχα μα είπα προχώρα και μην σε νοιάζει που είσαι μόνη ...τραγούδα -τραγούδα και μην σε νοιάζει ...τι και αν οι άλλοι δεν ένιωσαν το τραγούδι σου... τραγούδα για πάρτη σου ...και η νύχτα θα περάσει και θά'ρθει κάποια στιγμή η ανατολή και το φως θα ξυπνήσει...και θα'ναι πιο εύκολο το ταξίδι και στον δρόμο άλλους σαν και σένα θα βρεις...γιατί τα όνειρα ποτέ δεν πεθαίνουν ...αρκεί εσύ πρώτη να τα αγαπήσεις.............κάπου σε μια γωνιά του κόσμου...ίσως να υπάρχει κάποιος που θα αγαπήσει το τραγούδι σου και να θέλει να σε ακολουθήσει...και τώρα ακόμα μεταξύ δύσης και ανατολής τα ίδια λέγω...
Πενθεσίλεια
-
***
*
*Τρεις νύχτες Πεντηκοστής κοιμόμασταν στη σκιά της Γκαμήλας. Ένας μαύρος
σκορπιός πετάγονταν από την υγρασία των λιθαριών και μας τσιμπούσε στους
α...
Ένα Κλικ και Ζω
-
Είχα
Μια σύντομη χειραψία
Με την αγάπη
Το χέρι
Ακανθώδες
Μόνο τρύπες άφησε
Στους αλαλαγμούς της καρδιάς
Στράτος Π.
*"Chimere'' βλ. επίσης εδώ
*Ανανέωση κάθε...
Καθ' οδόν
-
- Τι βλέπεις πέρα;
Ρώτησε η μέρα τον αέρα
- Αδειάζει το τοπίο
Ο δρόμος κουλουριάζεται
Βυθίζεται η πόλη
Αυτό το δέντρο θα γίνει φωτιά
Αυτός ο ουρανός νερό
Τ...
David Rokeah, ποιήματα ( μτφρ. Γιώργος Καρτάκης )
-
Όχι μέρα ,όχι νύχτα 1. Φθινόπωρο 1971 Μίλα για τον αέρα των βουνών. Πες για
το σίδερο στον ορεινό αέρα το φθινόπωρο. Σ’ αυτό το τέταρτο φθινόπωρο
πολέμου ,...
-
*"...Υπάρχει μια περιοχήγνώσης που ποτέ δε θα γνωρίσεις, την οποία όλοι οι
σοφοί άνθρωποι παρατηρούναπό μακριά και την αποφεύγουν σαν πανούκλα, αλλά
εγώ ...
Φαύλος εφιάλτης
-
Ο πόνος
πάλι
δώδεκα παρά πέντε
στους τοίχους
στην κλειστή πόρτα
στο ανάγνωσμα πλαστικών λουλουδιών
στην χοντρή νοσοκόμα
στο μέτρημα ένα δύο τρία τέσσερα πέν...
Όντεν εθεμελιώνανε οι γιάγγελοι την Πόλη...
-
***Αγαπημένοι μου φίλοι, μετά από απουσία 2,5 μηνών (ή 10 εβδομάδων)
επιστρέφω στη μπλογκόσφαιρα και σας συναντώ ξανά γεμάτος χαρά και
νοσταλγία...Μου λείψ...
-
*
*
*
*
*Σε μια θεωρητική ‘άσκηση’, σε έναν θεωρητικό βιο-δυναμικότοπο,επιλέγοντας
συνθέσεις ανθρώπων με σχηματοποιημένα χαρακτηριστικά… δημιουργώντας5μελε...
-
*Στάση ανθρώπου*
Όλοι έλεγαν
Πως ο Ν. ήταν χαζός
Τα πρωινά ξεχνιόταν
Δεν πήγαινε σχολείο
Περπατούσε δίπλα στη θάλασσα
Έπαιρνε βότσαλα στα δάχτυλά του
...
Ελλάδα, Έλληνα ... κατηγορείσαι
-
Τον Αλκίνοο Ιωαννίδη τον γνωρίζω από τα τραγούδια του, πουγια μένα, τα
διακρίνει μία ιδιαίτερη ευαισθησία τόσο από άποψη στίχου όσο καιαπό άποψη
μουσικής...
Τα φιλιά
-
Η σιωπή σκέπαζε το πρόσωπο της
Κι όταν ήθελε να μιλήσει
Άνοιγε μόνο τα χείλη της
Και τα φιλιά έφευγαν σιωπηλά από την θέση τους
Και γέμιζαν το κορμί ...
Γυναίκα…
-
*Τις δύσκολες μέρες που σε είχα κρησφύγετο, τις δύσκολες ώρες*
*Που νόμιζα θα με κουρσέψει η σιωπή, αντίρρηση*
*Την αντίρρηση με έφτασες ως το απώτατο λίγ...
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ
-
Θα άφηνα σ' αυτό το βιβλίο
την ψυχή μου όλη.
Αυτό το βιβλίο που είδε
μαζί μου τοπία
και έζησε άγιες ώρες.
Τί κρίμα που τα βιβλία
ενώ μας γεμίζουν τα χέρια
μ...
Αδημονία λέξεων
-
Γράμματα αγγίζουν λυγμούς ανερμήνευτους
στρώνονται στη σειρά,
στοιχίζονται σε στίχους
ξεσκονίζουν το όνειρο
την ώρα που φθαρτό φθίνει στις εκτάσεις
σ’ ένα...
Μανώλης Αναγνωστάκης
-
*Χειμώνας 1942*
Ξημέρωσεν ο δείχτης πάλι Κυριακή.
Εφτά μέρες
Η μια πάνω από την άλλη
Δεμένες
Ολόιδιες
Σα χάντρες κατάμαυρες
Κομπολογιών του Σεμιναρίου.
Μιά,...
~Γυναίκα~
-
*Δεν με πείθετε να γιορτάσω σήμερα το ότι είμαι ΓΥΝΑΙΚΑ όλο το χρόνο και
παλεύω να ισορροπήσω στο τεντωμενο σκοινί της άγριας κοινωνίας...
Απλά δε με π...
ένα χάος κατασκότεινο που αστράφτει
-
όπως σε κάθε απάντηση
τα νέα πάντα ερωτήματα
όπως στον πυρήνα του ήλιου
το αρχέγονο σκοτάδι
γαλήνια θάλασσα
θάλασσα απέραντη τα μάτια σου
και μνήμες
μνήμ...
ΑπOχΡώΝ λΟγΟς
-
Κοντεύουν και οι δεύτεροι χαιρετισμοί. Περπατάνε σαν τα καβούρια πλάγια, κάτω από τα σεντόνια μου τις νύχτες. Οι άνθρωποι λίγοι τη νύχτα αυτή. Μοιάζουν με ...
ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ – 18oς Γεωμετρικός Παράλληλος
-
«…Κι αν έχουμε κάτι να πούμε
κι αν έχουμε κάτι να δείξουμε,
είναι αυτές οι πινελιές στον καμβά,
είναι αυτές οι γραμμές της σμίλης,
είναι οι στίχοι της καρδιά...
197 ~ χορός, ii
-
[image: Image and video hosting by TinyPic] [image: Image and video hosting
by TinyPic] [image: Image and video hosting by TinyPic] [image: Image and
video...
ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ [6] ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΒΕΡΑΝΤΑ...
-
Είχε πια μπει ο Αύγουστος του 1954 όταν επιβιβαστήκαμε ο αδελφός μου κι
εγώ στην "λιτορίνα" (αυτοκινητάμαξα) για την Ντιρε Ντάουα όπου μας θα μας
περίμ...
Ειρήνη Παππά
-
Η Ειρήνη Παππά γεννήθηκε στα Τρίκαλα το1980
Σπούδασε Ψυχολογία και Ψυχοθεραπεία στηΘεσσαλονίκη όπου και κατοικεί
Έχουν εκδοθεί δύο ποιητικές της συλλογές,Σχ...
Με τον ίδιο τρόπο
-
F. Pessoa ( 1888-1935)
Με τον ίδιο τρόπο που πλένουμε το κορμί μας,
θα έπρεπε
να πλένουμε και το πεπρωμένο μας,
να αλλάζουμε ζωή,
όπως αλλάζουμε ρούχ...
ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ....
-
*...Ένα παιδί διαβάζει στο δρόμο έχοντας μπροστά του μια τσάντα και πάνω 3
πακέτα χαρτομάντηλα.
...Ένα παιδί διαβάζει στο δρόμο και αυτό θα έπρεπε να φτάν...
(1881-2011) - Σάτιρα και πολιτική
-
130 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλίας - Άρτας (1881-2011) -
Σάτιρα και πολιτική
Το *Εθνικό Ιστορικό Μουσείο* παρουσιάζει στην Αίθουσα Συνεδρι...
Ημιδιάφανος ...
-
Κάτω από την ημιδιάφανη σάρκα φαίνονται, ως υποψίες ακατέργαστες μιας
λαχτάρας συγκρατημένης,
αχνοφαίνονται μέσα στη ροή των οδυνών και εμφανίζονται άξαφνα ...
175 ~ Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996)
-
(uploader: *GHatzinassios*)
Βλέπετε και ακούτε: *Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς* από
το *Μονόγραμμα*
*του Γιώργου Χατζηνάσιου
σε ποίηση...
πατρικό
-
Οριακάγυμνάζομαι
στομικρό του Φως
«χαλάει»τον κόσμο, ο μικρός
ταμάτια του Θεού, απορροφά
Αδημονεί,
τ’ αλίμονο της μέρας να μοιρολογήσει.
ό,τιπροστάξει!
...
Ο αληθής ποιητής
-
Ο αληθής ποιητής πρέπει να ομοιάζη την δρυν, ήτις όσον υψηλότερα αίρει την
κεφαλήν προς τον ουρανόν, τόσον βαθύτερον βυθίζει την ρίζαν εις την γην.
*Εμμα...
Νικηφόρος Βρεττάκος, Ο κόσμος κι η ποίηση
-
Ο κόσμος κι η ποίηση
Απλά πράγματα όλα. Η τάξη τους είναι
φροντισμένη απ' το χέρι σου. Μια δέσμη από χρώματα
στο βάζο του χρόνου.
Άλλωστε, τι
θαρρείς πως στ...
απολογιστικό....
-
Εισπράττουμε σοφία
αντίτιμο του χρόνου που περνά
-ακούς να λένε -
κι ας είναι μόνο
γνώση ανώφελη που μαρτυρά
Πως θάβονται οι μέρες που περνούν
...
Ανθός
-
Να προσμένεις τα ενωμένα Ευαγγέλια.
Εκείνα που δεν έγραψε ανθρώπινο χέρι.
Μήτε θνητά χείλη φίλησαν ποτέ.
Του Ανέμου ο λογισμός ψιθύρισε
την Καρδιά τους.
Και...
ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
-
Κοιτώ και βλέπω γύρω μου...
ένα ρακένδυτο μικρό αγόρι με πυρόξανθα μαλλιά.
Με χέρια ανοιχτά...
και μάτια κλειστά...
ψηλαφίζει τον Άνεμο.
Κοιτώ και βλέπω γύ...
Έλενα Καραγιαννίδου-Προθάλαμος
-
Αυτή η πόρτα δεν ανοίγει.
Στέκει ερμητικά πλέον κλειστή.
Πίσω της χορεύουν τοπία
λουσμένα στο φως ή στο χιόνι.
Διακοπές στη θάλασσα ή σε ορεινά μέρη.
Πα...
ποιητική πράξη
-
Φτάνει, θα φτάσει η στιγμή
που τα μικρά παραθυρόφυλλα θα λάμψουν
θα 'χει διανύσει η χίμαιρα
μια ολόκληρη έλλειψη
γύρω απ'τον άξονα του πόνου
τρέφοντας το μετ...
Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΙΔΗΣΗ
-
Η απίστευτη είδηση ότι δεν υπάρχουμε,
Ότι όνειρα είμαστε ο ένας του άλλου,
Διαδίδεται γρήγορα από στόμα σε στόμα.
Τα ανθρώπινα σώματα παραλύουν
Παύουν κάθε δ...
ΠΡΟΣΜΟΝΗ
-
Κάθε φορά η προσμονή, ήχος από νεράκι στη στέρνα
γαλήνη που στάζει σε πρωτογέννητη μέρα.
Φισαρμόνικα που παίζει στα φύλλα του Φθινοπώρου!
Και βγαίνω με τα...
L'éternité du présent
-
De la fenêtre j'observe la circulation
des voitures se garent dans le vide
ou s'empressent d'aller au devant
de leur collusion.
Le monde indéterminé
me sembl...
Αγαπημένη μου Βάσω,
ΑπάντησηΔιαγραφήΠίστεψέ με... Είναι από τις λίγες φορές, που αποφεύγω την χρήση κάποιων επιθέτων, όπως εκπληκτικό, εξαιρετικό, θαυμάσιο, υπέροχο, για να χαρακτηρίσω ένα ποίημα που μ' έχει ενθουσιάσει...
Για την "Μούσα" σου, ένα μονάχα έχω να πω, πως ανακάλεσε στη μνήμη μου τα αριστουργηματικά ποιήματα της Σαπφούς... Τίποτε άλλο!
Σ' ευχαριστώ μέσ' από την ψυχή μου.
Αγαπημένη μου Γιόλα
ΑπάντησηΔιαγραφήόταν όλα αυτά που διαβάζω είναι γραμμένα από μια καθηγήτρια Πανεπιστημίου που διδάσκει ποίηση σε αυτούς που θα την διδάξουν στις επόμενες γενιές νομίζω ότι δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω την συγκίνηση που μου προκαλούν...
παρά μονάχα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου !!!
Σε ευχαριστώ για όλο αυτό το διάστημα που είσαι στο πλευρό μου ...η εκτίμηση και η αγάπη σου [όχι μόνο προς την ποίηση μου αλλά και προς το άτομο μου ] μου δίνουν φίλη μου την δύναμη να συνεχίσω...να ΄σαι καλά !!!!
Με αγάπη
ΒΑΣΩ ΜΠΡΑΤΑΚΗ
Αγαπημένη μου φίλη,
ΑπάντησηΔιαγραφήΠράγματι είμαι και θα είμαι πάντα στο πλευρό σου... Και σου επαναλαμβάνω, με κάθε ειλικρίνεια, την άποψή μου πως ήδη έχεις προσφέρει πάρα πολλά στον χώρο της Ποίησης, καθώς και την βεβαιότητά μου ότι στο μέλλον το Έργο σου θα είναι γνωστό στο ευρύτερο κοινό και θα έχει πλήρως καταξιωθεί...
Με αγάπη. Γιόλα Α. - Π.
Αγαπημένη μου φίλη
ΑπάντησηΔιαγραφήμου είναι αδύνατον να περιγράψω αυτά που νιώθω αυτή την στιγμή που διαβάζω όλα αυτά που μου γράφεις ...το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο ...
Εύχομαι να μην σε απογοητεύσω ποτέ αν όχι σαν ποιήτρια τουλάχιστον σαν άνθρωπος...
να 'σαι καλά!!!!
Με αγάπη
Βάσω Μπρατάκη