O πίνακας είναι της ζωγράφου Μαρίας Καζάζη

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013



                                


Η  ΑΠΟΥΣΙΑ

Ήταν ένα απόγευμα σιωπής
όταν ο ψίθυρος της βροχής ρυθμικά
συνόδευε του χρόνου τα βήματα
και ήταν η καρδιά μου που έψαχνε
νοσταλγικά ροδοπέταλα φωτιάς
όταν το φθινόπωρο πορευόταν βιαστικά
μικρό αναμαλλιασμένο παιδί
με όλους τους αέρηδες στα μαλλιά
γλυκά να του σιγοτραγουδούν
φέρνοντας στην αγκαλιά
αρμαθιές από χρυσαφιά φύλλα..
Και ήταν η καρδιά μου
το φυλλαράκι που ντύθηκε τη φωτιά
και τρέμοντας φυλλορροούσε
στου δειλινού τα σκοτεινά δέντρα.

Ήταν ένα απόγευμα βροχής
όταν οι ώρες πορεύονταν βιαστικά
με τον βηματισμό αόρατων φαντάρων
προς τα εκεί που έσβηνε ο χρόνος,
και ήταν η θύμηση της αγάπης μας
το μελαγχολικό τραγούδι του βιολιστή
που έπαιζε κάτω από τη βροχή
όταν οι νότες της μουσικής
σαν πουλιά μού έφερναν από μακριά
τη μελαγχολία που έσταζε γκρίζο.
Και στον τοίχο της προσμονής
ένα γυμνό σκουριασμένο καρφί
που δήλωσε την απουσία σου
όταν οι τελευταίες στιγμές από φως
σαν πουλιά αποδημούσαν για πάντα
στην άλλη πλευρά του ήλιου.

Από την ποιητική συλλογή 
« ΝΥΧΤΑ   ΗΝΙΟΧΟΣ   »
Εκδόσεις   Γαβριηλίδη


Absence

It was a silent afternoon
When rain's whisper
Was rhythmically accompanying
Time's steps,
And it was my heart that
Was nostalgically digging into
The asses of remembrance
For the rose petals of fire
When autumn was marching hastily
Like a young child,
Dishevelled,
With all the winds in his hair
Sweetly singing
Bringing bunches of golden leaves
Into his arms.
And it was my heart
The little leaf that wore the fire
And vanished quivering
On the dark trees of dusk.


It was a rainy afternoon
When hours were marching hastily
At a gait of invisible soldiers
Towards time's fainting,
And the remembrance of our love
was the sad song of a violinist
That played under the rain
When the music notes
Like birds
Brought to me from far away
A melancholy,
Dripping with grey.
And on the wall of waiting
A naked rotten nail
Declaring your  absence
When the last lucid moments
were migrating forever
To the other side
Of the sun.

lyrics :Vaso Brataki
translated by Xaris Paraskevopoulou

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013


                                                    


            

Όταν τα όνειρα γίνονται


Στην κλεψύδρα της νύχτας κόκκοι άμμου Η σιωπή των άστρων Και στα κάστρα της ακοής Θεέ μου πως ακούγεται Το κατρακύλισμα των ψυχών Όταν τα όνειρα γίνονται Τρόπαια σε βέβηλα χέρια.

Και η μοίρα των ανθρώπων Κουβάρι που πάντα θα ξετυλίγεται Κάτω από την βροχή των άστρων Όταν οι άπιστοι έντρομοι θα ανακαλύπτουν Πως ήταν πιο πιστοί από τους πιστούς Και στις εκκλησιές του πόθου Τα εξαπτέρυγα θα ψάχνουν Για να κερδίσουν στον έρωτα.

Και στα σιταροχώραφα του καλοκαιριού Σγουρόμαλλα αγόρια και κορίτσια Που έχουν τον ήλιο για φίλο Στον έρωτα πάντα θα προσφέρουν για θυσία Τους χτύπους της καρδιάς τους και με τα λόγια του έρωτα Τρυφερά θα γνέθουν το κουκούλι για να φυλάξουν την φωτιά μιας στιγμής.

Βάσω  Μπρατάκη

Από την ποιητική συλλογή "ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ " εκδόσεις  ΔΩΔΩΝΗ 


When dreams become

In the hourglass of night
Grains of sand
The silence of the stars
And in the castles of hearing
God! What a sound
By the slump of souls
When dreams become
Trophies in sulphurous hands.

And peoples destiny
A skein that will always unravel
Under the starsrain
When the perfidious discover
Themselves being more faithful
Than the believers
And seek for the cherubim 
In the churches of Lust
To merit in Love.

And in the wheatfields of summer
Curly-haired boys and girls,
Friends of the Sun,
Will always offer their heartbeats
As sacrifice
And will spin the cocoon gently
With the words of love
To cherish a moment’s fire.
 




lyrics :Vaso Brataki
translated by Xaris Paraskevopoulou
  


                                                                                               

Δημοφιλείς αναρτήσεις