O πίνακας είναι της ζωγράφου Μαρίας Καζάζη

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010




Ο ΜΥΣΤΗΣ

Ο σκώληκας της φθοράς του χρόνου,
νύχτες τώρα μου ροκανίζει τα όνειρα μου
και εγώ στον ίσκιο ενός αριθμού,
κάτω από την τέντα της σιωπής,
απλώνω μια ηχώ από ξεχασμένες νότες,
χαράζοντας ομόκεντρους κύκλους,
στα σκοτεινά νερά της μνήμης.


Και εσύ αλαζονικό ανθρωπάκι,
που πυροβάτης θαρρείς πως έγινες του ονείρου,
ακροβάτη με την επιδεξιότητα του χορευτή,
που ακροβατείς ηχηρά ανάμεσα
στο φθαρτό και το αθάνατο της ύπαρξης μου,
μην αυτοαποκαλείσαι φωναχτά,
ημίθεος και απόγονος των θεών ότι είσαι,
γιατί ιερόσυλος γίνεσαι κάτω από τα άστρα.
Πως δεν το έμαθες ακόμα,στην κερήθρα της σιωπής,
πως αιώνες τώρα εργάζονται οι μέλισσες σιωπηλά
που θα σου χαρίσουν το μέλι της αθανασίας.


Και εσύ θνητέ,σύμβολο απατηλό της δικαιοσύνης των ανθρώπων,
που με ευκολία περισσή υπόγραψες την σταύρωση μου,
φιλώ σε τα χέρια,γιατί σύμβολο με έκανες της θυσίας ιερό,
στα μάτια των παιδιών σου που θα γεννηθούν στους επόμενους αιώνες.
Τα κορίτσια και τα αγόρια που θα ξυπνήσουν κάποια αυγή,
όταν ο σπόρος της ζωής μυστικά θα απλώσει ρίζες,
στις ηλιόλουστες πεδιάδες της μήτρας ροδομάγουλων παρθένων.


Και εσύ που χρόνια τώρα προσπαθείς να με λυγίσεις,
γκρεμίζοντας τα κάστρα της ανθρωπιάς μου,
ευχαριστώ σε,γιατί πολεμιστή άξιο με έκανες,
στους δρόμους του πατέρα ήλιου
και αφού πορευτώ ρακένδυτος και ζητιάνος ,
μέσα από τα μάτια της σκληρότητας των ανθρώπων,
καινούργιες κοινωνίες των ανθρώπων
να ονειρευτώ και πάλι για τα παιδιά μου.


Και εσύ που με μίσος περισσό γκρέμισες τα ιερά μου,
ευχαριστώ σε ,γιατί ζητιάνο του ονείρου με έκανες ,
στην φλόγα ενός πορφυρού δειλινού,
την ομορφιά των ρόδων να προσκυνήσω,
και μύστης των μυστικών της φύσης να γίνω
και αφού ξαποστάσω στις όχθες του ποταμού,
σιωπηλά μέσα μου να καλέσω την μητέρα γη
και πάνω στο δικό της αρχαίο τραγούδι
να χτίσω και πάλι τα ιερά μου.
Βάσω Μπρατάκη

25 σχόλια:

  1. Θαρρώ πως την πυροβασία μέσα του όποιος έχει...κερδίζει μοναχός του την αθανασία

    Θαρρώ πως όποιος αντέχει ν' αποκαθηλώνει αριθμούς...ονειρευτής είναι του ατέρμονου απείρου

    Θαρρώ πως όποιος Φύλακας Πιστός των Ιερών και των Οσίων...δεν γκρεμίζονται τα Όνειρά του

    κι Άξιος είναι Ημίθεος γιος!...

    Ποιήτριά μου, την άποψή μου εξέφρασα...
    Τα σέβη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευαγγελία Πατεράκη
    Νομίζω σε αυτό το ιστολόγιο ότι έχει ειπωθεί και άλλη μια φορά ότι μπορεί ο καθένας [ πόσο μάλλον αυτοί που κάποτε με αποκάλεσαν φίλη τους ]να εκφράζει ελεύθερα την γνώμη του ,αρκεί να μην εκφράζεται με υβριστικά λόγια οπότε δεν με ενοχλεί καθόλου η διαφορετικότητα της άποψης σου ..ίσα -ίσα που με χαροποιεί γιατί η αξία ενός ποιήματος είναι όταν φεύγουν οι λέξεις από τα χείλη του ποιητή σαν μελίσσι να κατευθύνονται στην ψυχή και το μυαλό αυτού που τις διαβάζει και να γεννούν καινούργιες σκέψεις και απόψεις πάνω σε αυτά που γράφονται...
    Οπότε το ποίημα μου πάνω σου επίδρασε με τον τρόπο που ποθώ να επιδρούν τα ποιήματα μου ,
    σε αυτούς που τα διαβάζουν να απλώνουν δηλ. ρίζες και να δίνουν καινούργια δέντρα ...
    Εξάλλου αφού είναι αδύνατον να διαβάσουμε τους κώδικες της ψυχής ενός ανθρώπου πόσο μάλλον ποιό δύσκολο να αναγνωρίσουμε τους κώδικες της γραφής του ...
    Νομίζω ότι καταλαβαίνεις τι θέλω να πω ...
    Μόνο που εγώ ποιήτρια μου δεν πιστεύω πια στους ημίθεους παρά μόνο στους απλούς κοινούς θνητούς ...στους ταπεινούς θνητούς που μέσα σε μια στιγμή (μια ηχηρή στιγμή ) τους γκρέμισαν τα ιερά τους και τώρα ψάχνουν στραμμένοι εντός τους (θλιμμένοι και μόνοι ) σε ποιάς εσωτερικής πηγής το τραγούδι να ξαναβρούν και πάλι τα φτερά της πίστης ,για να ξαναχτίσουν και πάλι καινούργιους ναούς ...

    Ευχαριστώ για το πέρασμα σου...
    Τα σέβη μου ποιήτρια
    Καλό σου απόγευμα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο σκώληκας της φθοράς του χρόνου,
    νύχτες τώρα μου ροκανίζει τα όνειρα μου.....

    Δεν θελω να του αφεθω, αν του αφεθω αλιμονο μου, δεν θα μου αφησει τιποτα ορθιπ
    Τον παλευω λοιπον με νυχια και με δόντια, και θα τον παλευω τον σκωληκα αυτον με οτι και για οσο μπορω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγαπητή μου Ρίκη
    Πολύ καλά κάνεις ...ούτε εγώ δεν έχω σκοπό να αφεθώ στον σκώληκα της φθοράς του χρόνου να μου ροκανίζει τα όνειρα ...
    Δυστυχώς όμως βλέπω παντού γύρω μου ανθρώπους που έπαψαν να κάνουν καινούργια όνειρα λόγω του γήρατος και που ζουν με την ηχώ της ανάμνησης ονείρων που εκπληρώθηκαν ....

    Καλό ξημέρωμα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Κατ αρχήν θα ήθελα να πω ότι στην ποίηση η μορφή του δημιουργήματος μπορεί να ποικίλει και έτσι γίνεται, από τον έμμετρο στοίχο έως τον απολύτως ελεύθερο και σουρεαλιστικό. Το να πλησιάζει ένα ποίημα με τον τρόπο γραφής του την πρόζα είναι ένα θέμα που είτε μας αρέσει είτε όχι βρίσκεται μέσα στην ελευθερία της γραφής της ποίησης. Έχουμε δει και διαβάσει σχολές και σχολές ποιητών, ας μην μακρυγορώ. Το αν αρέσει σε κάποιον ένα ποίημα μπορεί ενδεχομένως να έχει σχέση και με τη μορφή (πολύ πεζό) αλλά δεν παύει να είναι δικαίωμα του ποιητή η γραφή σε πεζό. Κάποτε στην αρχή τους τα λέγανε και πεζοτράγουδα.
    Τώρα νομίζω ότι γίνεται πολύς θόρυβος για το αν πρέπει να καταλαβαίνουμε ένα ποίημα. Ίσως η προσπάθεια να κατανοήσουμε πλήρως ένα ποίημα, όπως με ένα κείμενο απλό, να εξουδετερώνει μέρος της μουσικότητας και της συγκίνησης. Πολές φορές κάτι μας αρέσει, π.χ. να ξένο τραγούδι που δεν καταλαβαίνουμε τα λόγια, χωρίς να το κατανοούμε πλήρως. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. KOSTAS PAP
    Ευχαριστώ φίλε μου για το πέρασμα σου αλλά και για την κατάθεση των απόψεων σου
    σχετικά με την μορφή ενός ποιήματος ...
    Και εμένα η προσωπική μου γνώμη είναι ότι δεν είναι απαραίτητη η κατανόηση ενός ποιήματος ...γιατί έτσι χάνει την αξία του .[άσχετα αν κάποιοι λόγοι με οδήγησαν σε αυτό]
    Όπως και το ότι δεν είναι απαραίτητο σε όλους να δημιουργεί τα ίδια συναισθήματα ή να γεννά τις σκέψεις.

    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Τι να πώ και εγώ η ταπεινή αναγνώστρια και φίλη σου Βάσω μου!!!Απλά υποκλίνομαι στο ήθος και στο ύφος της γραφής σου που πάντα κάποια συναισθήματα μας ξυπνάς που τάχουμε θαμένα η δεν θέλουμε να τα φανερώνουμε γιατί ίσως έτσι μας βολεύει....Φίλη μου αγαπημένη καιεγώ μαζί σου δεν αφήνω τον σκώληκα της φθοράς του χρόνου να μου ροκανίσει το ταξίδι των ονείρων μου!!!!Την αγάπη μου και τα φιλιά μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Βασω
    Να μην φοβάσαι
    Κανένας σκώληκας
    δεν ροκανίζει
    τους ζωντανούς
    ανθρώπους
    ούτε όποιον ακόμα
    ονειρεύεται…

    Καληνύχτα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Mar9659

    Να ξέρεις φίλη μου ότι πάντα με τιμάς ιδιαίτερα με την ζεστασιά των λόγων αλλά και το πέρασμα σου ... σ’ αυτό το σπιτικό πάντα θα έχεις την θέση που αρμόζει σε μια φίλη και συμπατριώτισσα ...
    Αλίμονο μας αν αφήσουμε τον σκώληκα της φθοράς του χρόνου να ροκανίσει τα όνειρα μας ...

    Την καλησπέρα μου
    Με την αγάπη και τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Velvet 2
    Μην φοβάσαι κάθε άλλο παρά είμαι από τις ψυχές που θα αφήσω τον σκώληκα του χρόνου να ροκανίσει τα όνειρα του ...
    Είμαι από αυτούς που θα ελπίζουν πάντα στην πραγματοποίηση των ονείρων τους ...γιατί αν πάψουν να πιστεύουν θα είναι σαν να πέθαναν και εγώ αγαπώ την ζωή με όλα τα καλά και τα κακά της...

    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Είναι μέρες τώρα που μπαίνω και ξαναμπαίνω, διαβάζω και ξαναδιαβάζω τούτο το ποίημα, τούτη την ‘αποδέσμευση’ υλικών ψυχής, στοιχειακών φορτίων του είναι… πολλά στριφογυρίζουν στο μυαλό μου και πολλά έχουν σύνδεση, αρμούς και δεσμούς αναγωγικούς, αναφορικούς, αρχαίους με την ύπαρξή μου… ποιος είναι ο Μύστης τελικά; Ας μου επιτραπεί μια προσέγγιση… Μύστης είναι ο άνθρωπος που αποφάσισε –ή εκλήθη – να εγκαταλείψει τον ‘κόσμο’ και να εισέλθει στην Αλήθεια… Μύστης είναι ο άνθρωπος που αρνείται πλέον το ‘εφικτό’ και αναζητά το ανέφικτο… Μύστης είναι ο άνθρωπος της καθαρής Δράσης και όχι της φλύαρης δραστηριότητας… Μύστης είναι ο άνθρωπος που ο νους του κόβει σαν ξυράφι και μοιάζει με έναν αετό… πίσω του δεν αφήνει ίχνη… Μύστης είναι ο άνθρωπος που βιώνει, μονάχα βιώνει, αρνείται να ‘σκέφτεται’ πριν βιώσει όπως ακριβώς εκείνος που κινδυνεύει στην άκρη ενός γκρεμού και δεν… προλαβαίνει να σκεφτεί για το πώς θα σωθεί αλλά ΔΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ… Μύστης είναι ο άνθρωπος που αν και μεγάλωσε βιολογικά, αρνείται να γεράσει, είναι σαν παιδί, παίζει, ανατρέπει, χαίρεται, γελάει… ολόκληρος είναι μια δόνηση… Μύστης είναι ο νυν και αεί αιρετικός καθώς δεν νοείται ελεύθερος νους συντεταγμένος και στρατευμένος… Μύστης είναι ο πένης σε υλικά, δαψιλής σε πνευματικά… βρήκα πολλές από τις ποιότητες τούτες στο σημαντικό σου αυτό πόνημα φίλη μου αγαπημένη Βάσω… με ερέθισαν ιδιαίτερα φράσεις όπως, ‘στον ίσκιο ενός αριθμού’, ‘χαράζοντας ομόκεντρους κύκλους’, ‘ηλιόλουστες πεδιάδες μήτρας’… με ξένισε κάπως το να ‘χτίσω καινούργια θρησκεία’ αν και το μεταφράζω ως προβολή της εσωτερικής αναγκαιότητας να υποστασιάζεται το ιερό… στη λέξη θρησκεία που εκφράζει έναν πολύπλοκο μηχανισμό του νου για την ικανοποίηση των αναγκών του βάζω τη λέξη ιερότητα… αλλά τούτο αφορά εμένα Βάσω και ουδόλως πρόκειται για υπόδειξη… κείνο που εν τέλει αποπνέει αυτό το σημειώδες ποίημα είναι η αδήριτη αλλά και πυρετική ανάγκη του ε ί ν α ι να αυτό-πραγματωθεί και σε έναν αληθινό Μύστη, αυτό σαρκώνεται μονάχα μέσα από τα σεπτά και ιερά μυστήρια της Ύπαρξης, της Φύσης και της Αλήθειας… να σαι καλά φίλη μου και πάντα εμπνευσμένη…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. μαζί σου η συγκίνηση είναι η πληρωμή!
    Σ΄ευχαριστώ.
    filos ton Maasai

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Αγαπημένε μου Νιμερτή νιώθω φοβερά άσχημα που σου απαντώ μετά από τόσο καιρό λόγω βλάβης του lapton μου αλλά και εξαιτίας ενός ταξιδιού μου [γιατί δεν είχα πρόσβαση στο διαδίκτυο...]
    Διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτά που μου γράφεις και πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω γιατί νομίζω ότι δεν μου το επιτρέπει ούτε ο χρόνος αλλά ούτε και ο χρόνος ...
    Από παιδί ο μύστης ήταν για μένα κάτι πολύ αγαπητό. Ήταν ο σοφός που αποφάσιζε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια αρκεί να αγγίξει τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από την φύση των πραγμάτων , ο ποιητής της σιωπής αλλά και τόσα άλλα πολλά !!!
    Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι για όλες αυτές τις ιδιότητες που του αποδίδεις ...μα η ματιά μου σταμάτησε εκεί που αναφέρεις στο ότι ο μύστης είναι ο άνθρωπος που αν και μεγάλωσε βιολογικά , ότι αρνείται να γεράσει ,ότι είναι ένα παιδί ,που ανατρέπει ,χαίρεται και γελάει... να θεωρήσω αγαπημένε μου φίλε ότι είναι σοφία το να μπορείς να δεις τον κόσμο με τα μάτια ενός παιδιού;
    Πάντα το πίστευα αλλά δεν ήξερα αν έχω δίκιο γι’ αυτό και χαίρομαι που το ακούω και από έναν φίλο που εκτιμώ το πνεύμα του!
    Έχεις δίκιο για τον τελευταίο στίχο μου γι’ αυτό και έκανα κάποια μικρή αλλαγή όχι βέβαια εξαιτίας αυτών που μου γράφεις αλλά γιατί η αλήθεια είναι ότι άλλα είχα στην καρδιά μου όταν το έγραφα... που η σιωπή των τελευταίων ημερών με βοήθησε να τα βρω...
    Θα με τιμά πάντα Νιμερτή μου το πέρασμα σου!

    Καλό ξημέρωμα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. File ton maasai

    Και εσύ φίλε μου να ξέρεις ότι σχόλια σαν τα δικά σου ότι δίνουν λόγο ύπαρξης σε αυτό το ιστολόγιο...
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς για την ζεστασιά των λόγων σου!

    Καλό ξημέρωμα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις