O πίνακας είναι της ζωγράφου Μαρίας Καζάζη

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010



ΝΥΧΤΑ ΗΝΙΟΧΟΣ
Στην διχάλα της σιωπής,
μια πνιγμένη επιθυμία φυγής,
το τελευταίο σφύριγμα της αμαξοστοιχίας,
που δεν έφτασε στο τέρμα.
Και απόμειναν οι ψυχές,
στις αποβάθρες των σταθμών να προσμένουν,
με τις βαλίτσες γεμάτες,
από τριμμένα πανωφόρια ...τα όνειρα τους,
τις νύχτες που η πόλη πουλιόταν,
σαν πόρνη πολυτελείας,
σε σοκάκια σκοτεινά και άδεια,
και οι ποιητές στων στοίχων
την σκακιέρα έπαιζαν τις ψυχές τους,
με λόγια φιλήδονα και λάγνα,
στον έρωτα ποιός θα κερδίσει.
Και η νύχτα σαν άλλος ηνίοχος,
έχοντας τα μάτια κλειστά ,
με ένα κόκκινο της φωτιάς μαντήλι,
στο χρώμα της καρδιάς,
αιώνες τώρα να κρατά τα ινία,
κάτω από το φεγγάρι,
φυλλακίζοντας το χλιμίντρισμα,
από τα αλόγατα που ξυπνά ο έρωτας,
εκεί κάτω από την Ακρόπολη,
όταν η πόλη χωρίς αιδώ παραδίδεται,
στα πάθη των κατοίκων της....

Βάσω Μπρατάκη

29 σχόλια:

  1. Όμορφο ξετύλιγμα,
    ένα ταξίδι με τριμμένα όνειρα, που δεν τέλειωσε, οι ποιητές σε ένα νοητικό παιχνίδι (σκάκι) για την νίκη του έρωτα και η νύχτα που φυλακίζεται ή παραδίδεται στο πάθος. Ίσως ανάμεσα στην απογοήτευση και στο πάθος.
    Μου άρεσε.
    Καλή μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφο ποίημα, αγαπητή μου Βάσω.
    Μοναδική η ροή των στίχων σου.

    Να έχεις όμορφο απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. όμορφη ροή με δυνατές εικόνες και πάθος

    να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. KOSTA PAPAPOSTOLOU
    Ευχαριστώ φίλε μου που είδες πίσω από τις λέξεις όλα αυτά που ήθελα να δείξω...
    Βαθειά συγκινημένη που άγγιξες τις χορδές ...της μουσικής που θέλησα να ελευθερώσω στον αέρα...νότες που να έχουν κάτι από την απογοήτευση και το πάθος...γιατί αυτά τα δύο συναισθήματα νιώθουν οι εραστές όταν παίζουν στην σκακιέρα του έρωτα ... τις ψυχές τους ...και είναι τότε... που η πόλη παραδίδεται στα πάθη των θνητών που κλείσαν τις ζωές τους πίσω από τα τείχη της...

    Ένα όμορφο βράδυ να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαρά
    καλωσόρισες στο σπιτικό μου...τα λόγια σου με τιμούν... σε ευχαριστώ... θα περάσω και εγώ από την γειτονιά σου (είδη πέρασα και βρήκα πολύ ενδιαφέροντα τα ιστολόγια σου σύντομα θα ξαναπεράσω για πιο προσεκτική μελέτη των αναρτήσεων σου...)

    Ένα όμορφο βράδυ να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ποιώ-ελένη
    καλωσόρισες στο σπιτικό μου...τα λόγια σου μου δίνουν κουράγιο να συνεχίσω...γιατί ποιά θα ήταν η αξία ενός ποιήματος αν δεν μπορούσε να αγγίξει έστω και μια ψυχή;
    πάντα θα έχω μια θέση για αυτούς που τους αρέσει να ξαποσταίνουν και να ονειρεύονται κάτω από ένα ποίημα...
    Καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σε μια σκακιέρα ψυχών
    ζώντων
    μικρών θανάτων
    πόλεων
    πολέμων
    φωτών
    πανσελήνων.
    Την Καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα πάντα έχουν λόγο και μια σαφή αφορμή ποιητικού στοχασμού για εκείνον που δεν θα κοιτάξει μόνο τις ευθείες γραμμές της κατάληξης..Το ταξίδι ,με τις τεθλασμένες γραμμές του είναι το παν στην ποίηση..και τις αναδυκνύεις με σαφή και υπέροχο τρόπο!
    Ευχαριστώ για το πέρασμα..είναι τιμή για μένα..
    Μια όμορφη μέρα για σένα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κι ο χρόνος, μοναδικός παρατηρητής του σκηνικού σου, μαντεύει πάντα... Και δείχνει πάντα τη φυγή μες στη σιωπή. Το τέρμα φαίνεται απ' την αρχή που βρίσκεται. Η νύχτα ξεγελά με τα σκοτάδια της και χάνουμε την άκρη...
    Βάσω, μοναδική η γραφή σου όπως πάντα! Έχεις τον τρόπο να συγκινείς νοσταλγικά...
    Ευχαριστώ! Πολλά φιλάκια φίλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. οι κόκκινες νύχτες μου
    ξεθώριασαν στις περί στάσεις
    των αδημονούντων αφίξεων …
    "τριμμένα πανωφόρια ...τα όνειρα" μου
    μα ακόμα στις βαλίτσες μου αυτά κουβαλώ
    μεχρι το τέρμα

    χαίρομαι που είμαι ξανά εδω ... που μέσα στις λέξεις σου ταξιδεύω ποιήτρια

    μια όμορφη μέρα να 'χεις ... σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. κάτι είχα γράψει για τον ηνίοχο σε προηγούμενο σχόλιο αλλά... το έφαγε ο αδηφάγος κυβερνοχώρος... νύχτα ηνίοχος το λοιπόν... δεξιοτεχνικά εκδιπλώνονται εικόνες και λέξεις σε τούτο το σπίτι της πραγματωμένης ποίησης... καλημέρα Βάσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευχομαι καλο μηνα
    Βελουδενια
    Και οι βαλιτσες γεματες με ονειρα
    και ποιηματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΦΟΒΕΡΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ.
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. gaykarkine7

    Αγαπητέ μου φίλε
    σε μια σκακιέρα λοιπόν κάτω από το φεγγάρι
    κάθε βράδυ τα πάντα παίζονται...
    με διαφορετικούς κάθε φορά αντιπάλους...
    ο θάνατος με την ζωή...
    ο πόλεμος με την ειρήνη...
    μα εκεί που οι ψυχές πιο άγρια κονταροροχτυπιούνται...
    είναι όταν ξυπνούν οι δαίμονες, που στα χέρια τους κρατούν τα πάθη των ανθρώπων και στην σκακιέρα της νύχτας παίζεται το πιο σκληρό παιχνίδι...
    το παιχνίδι του έρωτα ...
    είναι η στιγμή που ξυπνούν τα πιο τρυφερά μα και τα πιο άγρια ένστικτα του ανθρώπου!

    νά'σαι καλά φίλε μου
    Μια όμορφη νύχτα να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δέσποινα Γιαννάκου
    έχεις δίκιο φίλη μου ...γιατί τα πιο όμορφα κρύβονται πίσω από αυτά που βλέπουμε ...
    Αυτό ακριβώς είναι και η ποίηση το ψάξιμο αυτών που υπάρχουν πίσω από τα ορατά για τα μάτια μας και δυστυχώς ακολουθώντας την ευθεία ποτέ δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε πιο πέρα...
    και δικιά μου η τιμή...
    μια όμορφη νύχτα να περάσεις!
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Άγαπημένη μου Άτη
    Αλήθεια πόσες φορές δεν παίξαμε στην σκακιέρα της νύχτας την ίδια την ψύχη μας για έναν έρωτα κίβδηλο;
    και πόσες φορές πάλι δεν νιώσαμε με το φως της ημέρας πόσο μάταιος ήταν ο αγώνας της νύχτας;
    Είναι πολύ φυσικό σαν πλάσματα περισσότερο της ημέρας παρά της νύχτας ... κάπου να μας μπερδεύει η νύχτα...
    πάντα με συγκινείς φίλη μου με τα λόγια σου!
    μια γλυκιά καληνύχτα!
    πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. acer-v
    και αν είναι τριμμένα πανωφόρια τα όνειρα μας ποιήτρια μου δεν παύουν να είναι τα όνειρα μας...
    αυτά είχαμε στο προσκέφαλο για μαξιλάρι ...
    όταν περιμέναμε στους σταθμούς ...που σιωπηλά έσβησε ο χρόνος στην μνήμη μας...
    στους σταθμούς που περιμέναμε με τα χτυποκάρδια των μικρών παιδιών που πάνε εκδρομή ...για να ακούσουμε , το σφύριγμα του σταθμάρχη ,καθε φορά που ξεκινούσε το τρένο... έτοιμοι μην και δεν προλάβουμε να φύγουμε ... χωρίς καν να ξέρουμε ποιό ήταν το τέρμα...
    αρκεί που είχαμε τα όνειρα μας στο σακίδιο μας ...μας ήταν αρκετό ...αυτά και τίποτε άλλο...
    αυτά έχουμε και τώρα λίγο πριν το τέρμα τι και αν έγιναν τριμμένα πανοφόρια...είναι οι αχώριστοι σύντροφοι μας για πολλά μα πολλά χρόνια...

    Χαίρομαι ποιήτρια που είσαι ξανά εδώ...
    και ακόμα περισσότερο που αποφάσισα να είμαι και εγώ πάλι εδώ...

    Μια γλυκιά καληνύχτα !
    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. nimerti
    Νύχτα ηνίοχος το λοιπόν!
    Από ότι βλέπεις αγαπημένε μου nimerti το ποίημα μου απόκτησε τίτλο ,ευχαριστώ για την βοήθεια σου ...
    Τα λόγια ενός ποιητή που θαυμάζω την ποίηση του πάντα θα με τιμούν ιδιαίτερα!
    Ευχαριστώ...από καρδιάς...
    Μια γλυκιά καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Velvet2

    εύχομαι καλό μήνα και σε εσένα φίλε μου έστω και καθυστερημένα...
    και οι βαλίτσες μας να είναι γεμάτες από όμορφα όνειρα ...ακόμα και αν ξεθωριάσαν λίγο με τα χρόνια...δενν παύουν να είναι όνειρα...χωρίς αυτά είναι σαν να πεθάναμε φίλε μου και να μην το ξέρουμε...
    Το πέρασμα σου πάντα θα με χαροποιεί ...
    Να περνάς όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. SΚΡΟΥΤΖΑΚΟ μου
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
    Έυχές για έναν Φλεβάρη γεμάτο από όμορφες στιγμές ...
    Να΄σαι καλά!
    καλή σου νύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πώς να μεριέψω το φευγιό πού κουβαλώ μέσα μου?
    Σαν θεριό καταασπαράζει το τώρα το σήμερα ...καί αύριο πού θα βαρεθώ να είμαι στο ίδιο μέρος ποιός τόπος θα είναι αυτός πού θα δεχτεί τα όνειρά μου?
    Καλησπέρα Βάσω !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. "Στην διχάλα της σιωπής,
    μια πνιγμένη επιθυμία φυγής,
    το τελευταίο σφύριγμα της αμαξοστοιχίας,
    που δεν έφτασε στο τέρμα."

    είναι φορές, Βάσω, που νάξερες πόσο αποζητώ το τέρμα...
    μας προδίνει κάποτε η...καρδιά...

    Άψογο το ποίημα, ποιήτρια!!!
    Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. πάθη...

    όμορφο να παραδίδεσαι σ' αυτά όταν αναβλύζουν από μέσα σου...

    φιλιά βρόχινα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. All things can tempt me from this craft of verse:
    One time it was a woman’s face, or worse
    The seeming needs of my fool-driven land;
    Now nothing but comes readier to the hand
    Than this accustomed toil. When I was young,
    I had not given a penny for a song
    Did not the poet sing it with such airs
    That one believed he had a sword upstairs;
    Yet would be now, could I but have my wish,
    Colder and dumber and deafer than a fish.


    W.B. Yeats (1865–1939), All things can tempt me

    Kαλό Σ/Κ, Βάσω et al

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Συμπληρώνω επίσης με δύο κλασσικά παραδείγματα για το ΠΩΣ η Τέχνη ομορφαίνει τη ζωή μας !

    Tέχνη και Ομορφιά

    Σταύρος

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. elis.pandora
    Ένα φευγιό φίλη μου η ζωή μας...
    γιατί οι ψυχές μας έμαθαν σαν νομάδες μέσα στην έρημο της νύχτας με αγωνία να ψάχνουν μια στάλα νερό για να ξεδιψάσουν την αιώνια δίψα τους...
    ποτέ δεν μένουν στο ίδιο μέρος...
    μα πάντα Θα τους περιμένει μια όαση (σε κάποια γωνιά της ερήμου )...
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Προμηθέα μου
    Δεν ξέρω αν πρέπει να αποζητούμε το τέρμα...
    θαρρώ πολλές φορές πως είναι όμορφο το ταξίδι της καρδιάς ...ακόμα και αν πονάμε...
    Μην ξεχνάς πως αυτό είναι η ζωή και ας το μεταφράζουμε εμείς σε πόνο...
    Η καρδιά ποτέ δεν προδίδει...άσχετα αν έτσι πιστεύουμε...
    Ευχές σου δίνω το πολυπόθητο τέρμα που ονειρεύεσαι να έρθει...και εκεί να σε περιμένει αυτό που με χτυποκάρδια ονειρεύεσαι...
    πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Καλωσόρισες νεράιδα της βροχής...
    μια νεράιδα που πίσω της σέρνει την βροχή σίγουρα ξέρει, αρκετά από τα πάθη των ανθρώπων ...
    γιατί συνήθως μέσα στην μνήμη , οι βροχερές νύχτες είναι που ξυπνάνε ...τα πάθη των αγγέλων ...
    τα φιλιά μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Σταύρο
    ευχαριστώ για τα δώρα που σαν απλοχέρης επισκέπτης άφησες στο σπιτικό μου ...
    πραγματικά οι καλές τέχνες είναι αυτές που ομορφαίνουν την ζωή μας...θαρρώ χωρίς αυτές τα πάντα ότι θα αποκτούσανν ένα γκρίζο χρώμα...
    και η καθημερινότητα μας θα γινόταν αβάσταχτη!
    να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις